چکیده

منطقه حفاظت شده شالو و منگشت با مساحت ۱۲۹۹۱ هکتار واقع در استان خوزستان، شهرستان ایذه در سال ۱۳۷۸ حفاظت شده اعلام شد. این منطقه مشرف به دریاچه سد کارون ۳ می باشد و در سلسله جبال زاگرس با حداکثر ۳۳۱۶ متر ارتفاع از سطح دریا قرار دارد.

منطقه حفاظت‌شده شالو و منگشت در یک نگاه:

پیشنهادات

بهترین زمان بازدید: بهار
تخمین مدت زمان بازدید: یک روز
نزدیک ترین جاذبه های گردشگری: رود کارون، روستای باجول

امکانات

پارکینگ در نقطه آغاز
اقامتگاه در نقطه آغاز
رستوران در نقطه آغاز
پوشش شبکه

مشخصات کلی

نام: منطقه حفاظت شده شالو و منگشت
ویژگی جانوری: پلنگ، خرس قهوه‌ای، سنجاب ایرانی، کبک، تیهو، کمرکلی، سنگ‌چشم، دارکوب
ویژگی گیاهی: بلوط ایرانی، بنه، کلخنگ، انجیر، کیکم
ویژگی خاص: جلوه‌های زیبای طبیعی، وجود رودخانه کارون

شرح کامل

این منطقه با مساحت ۱۲۹۹۱ هکتار واقع در استان خوزستان در سال ۱۳۷۸ حفاظت شده اعلام شد. قسمت عمده منطقه کوهستانی برف‌گیر و ارتفاع آن بین ۷۸۰ تا ۳۲۰۰ متر از سطح دریاست. متوسط دما و بارندگی سالیانه ۲۲ درجه سانتیگراد و ۵۵۰ میلیمتر موجب تشکیل اقلیم نیمه‌مرطوب معتدل در ناحیه شده‌اند. رودخانه پرآب کارون در شرق منطقه جریان دارد.

منطقه حفاظت شده شالو و مونگشت منطقه ای است کوهستانی که در حوضه آبخیز رشته کوههای زاگرس واقع شده و طبیعتا متأثر از ویژگی های مرفولوژیکی آن است. این منطقه بدلیل حفاظت از گونه های جنگلی و جلوگیری از فرسایش و قطع درختان بعنوان یکی از مناطق ۱۰ درصد حفاظت از منابع جنگلی در خوزستان شناخته شده است.

کوهستان مونگشت در شهرستانهای لردگان و ایذه، مرکب از کوههای تنوش، ناشلیل، زردحلقه، نشا، سه‌ پران، سرچاه، قوچه، بدرنگان، برآفتاب، کله، کلمه و دوزرد قرار دارد. بلندترین قله این کوهستان سه هزار و ششصد و سیزده متر ارتفاع دارد که در ۵۵ کیلومتری جنوب شرقی ایذه و در پنجاه و دو کیلومتری گرمان و در سیزده کیلومتری شمال غربی روستای لیراب واقع شده است. رودخانه‌ های هلایجان، آب زردک، صیدون از دامنه‌های غربی، لیراب و سمه از دامنه جنوبی، خرسان و کارون از دامنه‌های شرقی این کوهستان سرچشمه می‌ گیرند. بخش عظیمی از این کوهستان را جنگلهای نسبتاً انبوه پوشانیده و در انتهای آن دریاچه‌ ای به نام «بوندان» ایجاد شده است.

پوشش گیاهی

منطقه با پوشش جنگلی بسیار خوب و زیبا از غنای زیستی جانوری و گیاهی خوبی برخوردار است.

پوشش گیاهی منطقه حفاظت شده شالو و مونگشت چشم انداز بدیع و زیبائی را بوجود آورده است که با مجموع ۲۳۰ گونه گیاهی، منطقه را از نظر غنای گونه های گیاهی به یکی از مناطق مهم منطقه زاگرس در استان خوزستان بدل کرده است، بطوریکه می توان از منطقه بعنوان یک باغ گیاهشناسی طبیعی نامبرد.

عمده پوشش گیاهی منطقه حفاظت شده شالو و مونگشت را درختان بلوط تشکیل داده اند که در بین آنها گونه های مورد معطر، زبان گنجشک، ارغوان، بنه، گلخونک، انجیر وحشی، بادام کلخونک، کیکم، زالزالک، گون و گیاهان تیره گرامینه نیز دیده می شود. علاوه بر آن باغهای انار، انگور، انجیر، گردو و… در منطقه توسط باغداران روستائی احداث گردیده اند که قدمتی دیرینه دارند.

جانوران منطقه

جانوران موجود در سطح منطقه پراکنده اند. بخصوص گونه های پرندگان درختزی که بیشتر در فصول بهار در سطح منطقه به وفور دیده می شوند. از جمله آنها دارکوب، پری شاهرخ، زاغی، بلبل، سهره طلائی و همچنین گونه هایی نظیر کبک و تیهو از پرندگان اصلی و بومی در منطقه اند.

گونه‌های دیگر مهم جانوری منطقه عبارتند از: پلنگ، خرس قهوه‌ای، سنجاب ایرانی، کمرکلی، سنگ‌چشم و ...

موقعیت جغرافیایی منطقه

منطقه شالو و منگشت واقع در حوزه شهرستان ایذه بخش دهدز و در موقعیت جغرافیایی E5040 تا E5015 طول شرقی و N3135 تا N3145 عرض شمالی است.

 

جاذبه های اکوتوریستی منطقه

  • پرنده نگری: همان گونه که بیان شد این منطقه شامل بخشی از سلسله جبال زاگرس بوده و در نتیجه قابلیت فعالیت های کوهنوردی را نیز دارا می باشد.

 

وضعیت عمومی اقتصادی و اجتماعی:

فعالیت های عمده اشخاصی که دارا ی زمین هستند کشاورزی بود و کسانی که زمین ندارند به دامداری مشغول هستند.

امکانات اقامتی:

امکانات اقامتی مشخص و قابلی در منطقه دیده نمی شود، هرچند سد کارون ۳ از امکانات اقامتی برخوردار است لیکن این اقامتگاه عمومی نیست. در محل مکان های مناسبی جهت احداث کمپینگ وجود دارد.

در رابطه با راههای دسترسی جهت مشاهده حیات وحش و طبیعت بکر موارد ذیل را میتوان انتخاب نمود:

  • مسیر دهدز – سادات حسینی با استفاده از خودرو بارج (شناور) و استفاده از جاده شنی تا روستای شیوند.
  • استفاده از بارج (شناور) از سد کارون ۳ تا روستای شیوند.
  • راه در دست احداث سد کارون ۳ به پاجول – شالو – گویله-جنگی-جوکار-سَرِِواج-ده مورد-شیب زیتون-و در نهایت روستای عزیز احمد (سرپیر).

گالری تصاویر

مسیر دسترسی

این منطقه در ۲۵ کیلومتری جنوب شرقی شهرستان ایذه و ۱۵ کیلومتری شهرستان باغملک قرار دارد و دسترسی به منطقه تنها از ضلع شرقی و غربی آن امکان پذیر می باشد.

با توجه به وجود دریاچه سد کارون ۳ که در ضلع شرقی منطقه قرار دارد، دسترسی یه این منطقه از دو راه زمینی و آبی امکان پذیر است که راه زمینی از راههای روستائی درجه ۲ میباشد و راه آبی نیز از دو نقطه شمالی شرق و جنوبی شرق به کمک شناورهای مخصوص که توسط مدیریت سد در اختیار همگان قرار میگیرد، امکان ورود رایگان به منطقه را فراهم کرده است.